Na even twijfelen toch gekozen een reactie achter te laten.

Fijn dat je benadrukt dat gamen goede effecten heeft, de nuance ligt mogelijk wat anders dan nu naar voren komt.
Het zou ontzettend helpen als je de bronnen waarnaar je refereert beschikbaar te stellen.

Uit eigen onderzoek (https://www.ijesports.org/article/96/html) weet ik dat er een grote hoeveelheid positieve kanten (en enkele negatieve valkuilen) zitten aan verschillende gametypes en dat het grootste probleem zit in kennis en betrokkenheid. Kennis bij ouders en daardoor ook kennis van kinderen. Je haalt zelf ook de link tussen ouder en kind aan en de functie die gamen heeft voor een persoon. Hoe beter je weet waarom jouw kind (of partner) gamed, hoe beter je hen kan ondersteunen om gezond gedrag te vertonen. Dit is overigens niet alleen bij gamen, maar bij vrijwel alle activiteiten. ‘Te’ is nooit goed.

De voorbeelden die je noemt, zowel voor als tegen gamen zijn erg context afhankelijk, zoals dat gamen negatief effect heeft op werkprestaties bij >3 uur gamen per dag of dat gamen gevoel van competentie verhoogd.
Ik draai het even om: Gamen heeft een positief effect op je werkprestaties als je begrijpt hoe jouw Game Derived Skills te vertalen zijn naar school/werk.
Je gevoel van competentie buiten games gaat omlaag, omdat games expliciet zijn ontwikkeld om ‘small wins’ te belonen. Buiten games is dit niet het geval. Pas als je begrijpt hoe jouw Game Derived Skills te vertalen zijn naar je werk/school gaat ook buiten de game je gevoel van competentie omhoog.

Ik zal deze reactie niet nog langer maken. Nogmaals, fijn dat de positieve kanten van gamen aandacht krijgen. Er ligt een mooie kans om het perspectief te draaien om gezond game gedrag vanzelfsprekend te maken.

Laten we elkaar er eens over spreken.

Dit hadden we nodig.

Ik print het uit en hang het boven m’n bed!