En toch – in een lichte variant van zijn eigen proces – zet hij mij met zijn project ook aan het denken over de niet-vergankelijkheid van mijn communicatie.

Dat hij het initiatief heeft genomen begrijp ik wel. Bruno onderzoekt op een heel praktische wijze nieuwe ontwikkelingen in de samenleving. Het is de kunstenaar in hem die het experiment wil aangaan en ik vind het neveneffect – namelijk dat hij beter is gaan nadenken hoe hij boodschappen formuleert – mooi. En misschien dat de toevallige toeschouwer van dit project zich weer even realiseert dat alles wat we online knallen van blijvende aard is èn dat dit boodschappen zijn die we eenmalig kunnen formuleren.